• دسته‌بندی نشده
  • 0

پس‌انداز اصیل و چگونگی ارتباط آن با ارزش فعلی مصارف در ایران (1391-1339)

چکیده:  

توسعه پایدار، یکی از اهداف مهم کشورها به حساب می‌آید و تاکنون شاخص‌های متعددی برای سنجش آن معرفی شده‌اند. در این مقاله، ابتدا با روش حسابداری ملی به محاسبه پس‌انداز اصیل به عنوان یکی از شاخص‌های سنجش توسعه پایدار پرداخته شده و سپس با روش اقتصاد سنجی سری­های زمانی، رابطه بین پس‌انداز اصیل با ارزش حال تغییرات مصرف در چهار دوره‌ تنزیل 10، 20، 30 و 40 ساله برای سال‌های 1339 الی 1391 مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج به دست آمده از محاسبه پس‌انداز اصیل برای ایران، نشان می دهد که در اکثر سال‌های مورد مطالعه، پس‌انداز اصیل ایران منفی بوده و همچنین در اکثر دوره‌های منتخب، رابطه‌ منفی بین پس‌انداز اصیل که نشان‌دهنده‌ ثروت کشور و تغییرات ارزش حال مصرف که نشان‌دهنده‌ رفاه کشور است، وجود دارد، که این نتایج با در نظر گرفتن قاعده هارتویک می‌تواند نشان از کاهش مصرف و رفاه در آینده ‌باشد.

واژه‌های کلیدی: پس‌انداز اصیل، قاعده هارتویک، توسعه پایدار، ایران

نویسندگان:

دکتر علیمراد شریفی: دانشیار دانشگاه اصفهان

 دکتر بابک صفاری: استادیار دانشکده اقتصاد و علوم اداری دانشگاه اصفهان

  زینب هاشمی: کارشناس ارشد اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اداری دانشگاه اصفهان

فصلنامه پژوهشهای اقتصادی (رشد و توسعه پایدار) – سال هجدهم، شماره 1، بهار 1397.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *