وقتی خیران آرزوی کودک ارومیه‌ای را برآورده می‌کنند + فیلم

به گزارش باشگاه خدمات رفاهی هلال احمر به نقل از خبرگزاری تسنیم از ارومیه، داشتن یک بخاری گازی بزرگ‌ترین آرزوی بچه‌ای در شهرستان ارومیه است تا در شب‌های سرد فصل زمستان بدون احساس کردن سرمای سوزناک، آرام تر بخوابد.

در موسسه خیریه رفاه کودک و نوجوان ارومیه یک خانه پلاستیکی قرمز رنگ کوچک وجود دارد که کودکان نیازمند این موسسه آرزوها و دل نوشته‌های خود را در درون آن می‌اندازند.

دل نوشته‌هایی که از دیدگاه خیلی از آدم‌ بزرگها شاید کوچک باشد ولی برای بچه‌هایی که بیماری سرطان دارند و یا از لحاظ مالی در شرایط خوبی قرار ندارند یک آرزوی کاملاً بزرگ به حساب می‌آید.

چندی پیش علی کوچولوی شهر ما که با بیماری سرطان مبارزه می‌کند و می‌خواهد این بیماری را شکست دهد، آرزوی خود را در درون خانه آرزوها انداخت، آرزویی که شاید کمتر کسی فکرش را می‌کرد که به واقعیت تبدیل شود.

علی کوچولوی 9 ساله شهر ما آرزو داشت پلیس شود و به مردم خدمت کند اما شاید رفتن به این شغل در این سن امکان نداشت ولی این خانه کوچک سبب شد تا مسئولین و خیرین شهر ارومیه دست به دست هم دهند و با همکاری پلیس طی مراسمی بزرگ که به افتخار او برگزار شد علی لباس پلیس را بر تن کند.

آرزوهایی کوچک اما بزرگ

پنجشنبه اول هرماه در موسسه خیریه رفاه کودک و نوجوان ارومیه در حالی در خانه آرزوها باز می‌شود که تعدادی از خیرین آنجا جمع می‌شوند تا آرزوی این بچه‌ها را برآورده کنند.

آرزوهایی که داشتن آن‌ها برای بچه‌هایی که روی گنج زندگی می‌کنند نباید دور از دسترس باشد اما متأسفانه بچه‌هایی که در غنی‌ترین کشور دنیا زندگی می‌کنند از حداقل‌ها محروم هستند.

آرزوی داشتن بخاری، کفش، لباس گرم، یک اسباب بازی کوچک، سرپناهی گرم و مواردی دیگر که گفتن آن‌ها دردی را دوا نمی‌کند و خیرین و کسانی که در این راه خدمت می‌کنند فقط می‌توانند بخش کوچکی از مشکلات بچه‌های پولدار اما فقرزده سرزمین نفت، گاز، طلا و… جبران کنند.

نداشتن بخاری گازی در کنار لوله بزرگ گاز

آیا باورتان می‌شود تعدادی از بچه‌هایی آذربایجان غربی به خصوص مرزنشینان که لوله بزرگ گاز از کنار خانه‌های آن‌ها رد شده است و مردم اروپا با آن گاز گرم می‌شوند، در سرمای سوزناک زمستان از نعمت گاز محروم هستند و به قول قدیمی‌ها عکس گاز را می‌کشند.

متاسفانه بچه‌های سرزمین ما آرزوی وسایلی را دارند که منبع آن هم به صورت فراوان در کشورمان وجود دارد و تعدادی حق استفاده از این منابع را ندارند.

آرزوهای انداخته شده در داخل خانه آرزوها

یک نوجوان 15 ساله نوشته بود: من آرزو دارم کاپشن و کفش و یک هواپیمای بزرگ داشته باشم، سایز کفش 41 و کاپشن 76 است.

دختر بچه 9 ساله نیز آرزوهایش را این‌گونه بیان کرده بود: از شما تقاضا دارم به من کفش، شال، کلاه و وسایل گرم بدهید.

یک بچه مریض که سرمای تن خود و حال مریض احوال خود را فراموش کرده بود نوشته بود: مادرم کفش ندارد و با کفش تابستانی و پاره در این موقع از سال برای کار کردن بیرون می‌رود.

بچه‌ای دیگر نوشته بود: من آرزو دارم در خانه یک بخاری داشته باشیم.

داشتن یک کاپشن ساده و یک کفش آرزوی بچه‌ای دیگر بود.

این‌ها تنها بخش کوچکی از آرزوی های خیلی بزرگ فرزندان ایران زمین در آذربایجان غربی و شهر ارومیه بود که همانند استان خود از خیلی از امکانات محروم هستند.

کمک به هم نوعان یک وظیفه است

خبرنگار تسنیم در موسسه خیریه رفاه کودک و نوجوان با خیرینی که در این مراسم حضور داشتند هم کلام شد تا نظر آنان را که به این بچه‌ها کمک می‌کنند جویا شود.

سهیلا تمجیدی مسئول کمیته بانوان موسسه خیریه رفاه کودک و نوجوان ارومیه که سال‌ها نیز به عنوان خیر داوطلب در این انجمن فعالیت دارد اظهار داشت: در موسسه 600 بچه تحت پوشش هستند که اکثر بی سرپرست و بد سرپرست و یا وضع اقتصادی بدی دارند.

وی افزود: برنامه خانه آرزو ها اولین پنجشنبه هرماه برگزار می‌شود و آرزوهای بچه‌ها خوانده می‌شود و هر خییر بنا به خواسته خود آرزوهای بچه‌ها را برآورده می‌کند و بعد از 10 یا 15 روز اجناس را تحویل می‌دهند تا به دست بچه‌ها برسد.

ژاله معبودی عضو کمیته بانوان موسسه خیریه رفاه کودک و نوجوان ارومیه گفت: حسی که در انجام دادن این کار دارم قابل گفتن نیست و خیلی لذت بخش است.

وی افزود: این بچه‌ها همانند بچه‌های خود ما هستند ولی چون نیازمند هستند و سرپرست ندارند و یا بیمار هستند، نیاز به کمک دارند.

محمد خضابی که به همراه پسر خود در این مراسم شرکت کرده بود اظهار داشت: این بچه‌ها دارای دلی بزرگ هستند و  ما وظیفه داریم که به عنوان یک هم نوع به این بچه‌ها کمک کنیم و سبب شادی آن‌ها شویم.

وی تصریح کرد: با فرهنگ سازی این کار در جامعه می‌توان به بچه‌های بیشتری کمک کرد.

فیلم و گزارش پرنیا عربی و یوسف عباسی

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *